Wat studenten schrijven… Zelfportret

Henk Noorland werkt meer dan 25 jaar als NT2-docent voor het INTT (Universiteit van Amsterdam). In deze rubriek deelt hij opvallende teksten die hij de afgelopen jaren verzamelde.

Ik ben Martina, tweeëntwintig, Italiaans. Ik ben 1,68 m lang, weeg ongeveer 50 kg, heb donkerbruine ogen en kastanjebruin haar. Bijzondere tekens? Geen enkele! Dat blijkt uit mijn identiteitsbewijs, maar als men een van mijn vrienden vraagt wie Martina is, zal er zeker een terugkerend adjectief zijn (het precieze antwoord wil ik graag niet weten): rusteloos. En dat blijkt namelijk uit mijn leven.

Ik ben in Spoleto geboren, een klein dorpje in het centrum van Italië, waar de kenmerkende kleur het donkergroen van de steeneiken is en de mensen stug maar eerlijk zijn (net als de steeneiken!). Toen ik vijftien was, ben ik verhuisd naar Rome, waar ik samen met mijn vader en mijn zussen heb gewoond. Daarna ben ik naar Bologna, in het noorden van Italië, gegaan om aan de universiteit te studeren en alleen te wonen. Twintig dagen ben ik in Amsterdam, maar desondanks weet ik nog weinig over deze stad, vooral over haar ‘verkeersregels’: ik heb alleen maar begrepen dat 1. de fietsers gevaarlijk zijn; 2. de voetgangers bang zijn voor de fietsers; 3. de autorijders bang zijn voor de fietsers en voor de voetgangers. Samengevat zou de ‘verkeershiërarchie’ zo moeten zijn: autorijders – voetgangers – fietsers. Daarom ben ik blij geworden, toen ik een fiets vond. Helaas wist ik nog niet dat er nog een vierde categorie mensen is na de autorijders: de onhandige fietsers, van wie ik er een ben.

Ik houd veel van lezen, dat als een andere wijze beschouwd zou kunnen worden om met de geest te reizen, maar helaas is het niet zo belangrijk om een plaats in de maatschappij te vinden. Toen ik een kind was, droomde ik ervan een astronaute of een brandweervrouw te worden. Over de eerste belangstelling blijft alleen een geheime overeenkomst met de maan, over de tweede misschien alleen mijn slechte gewoonte van het roken. Te dromen is het makkelijk voor mij, maar wat ik echt wil en zoek, dat weet ik nog niet.

M.D.
Advanced
September 2002